Risale-i Nur
Eserler

taşları şakYarmak ederler. Ve o sigara kâğıdı gibi ince nâzenînNazlı yapraklar, birer a‘zâ-Uzuvlaryı İbrâhîm (as) gibi, ateş saçan harâretSıcaklıke karşı يَا نَارُ كُون۪ي بَرْدًا وَ سَلَامًا âyetini okuyorlar. Madem her şey, ma‘nen “Bismillâh” der. Allah nâmına, Allah’ın ni‘metlerini getirip bizlere veriyorlar. Biz dahi “Bismillâh” demeliyiz. Allah nâmına vermeliyiz. Allah nâmına almalıyız. Öyle ise, Allah nâmına vermeyen gāfilOlup bitenden habersiz olan insanlardan almamalıyız.

Suâl: Tablacı hükmünde olan insanlara bir fiyat veriyoruz. Acaba asıl mal sâhibi olan Allah, ne fiyat istiyor? Elcevab: Evet, o Mün‘im-Ni‘met vereni Hakîkî, bizden o kıymetdar ni‘metlere, mallara bedel istediği fiyat ise üç şeydir: Biri zikir, biri şükür, biri fikirdir. Başta “Bismillâh” zikirdir. ÂhirSonde “Elhamdülillâh” şükürdür. Ortada bu kıymetdar hârika-i san‘at olan ni‘metler, Ehad-i Samed’in mu‘cize-i kudreti ve hediye-i rahmeti olduğunu düşünmek ve derkAnlama  etmek fikirdir. Bir padişahın kıymetdar bir hediyesini sana getiren bir miskinZavallı, fakir adamın ayağını öpüp, hediye sâhibini tanımamak ne derece belâhetAhmaklık ise, öyle de; zâhirîGörünürdeki mün‘imNi‘met verenleri medihÖvme  ve onlara muhabbet edip Mün‘im-Ni‘met vereni Hakîkî’yi unutmak, ondan bin derece daha belâhetAhmaklıktir. Ey nefis! Böyle eblehAhmak  olmamak istersen, Allah nâmına ver, Allah nâmına al. Allah nâmına başla, Allah nâmına işle. Vesselâm.

İKİNCİ SÖZ

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ  اَلَّذ۪ينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ

Îmânda ne kadar büyük bir saadet ve ni‘met; ve ne kadar büyük bir lezzet ve rahat bulunduğunu anlamak istersen, şu temsîlî hikâyeciğe bak, dinle: Bir vakit iki adam, hem keyif, hem ticaret için seyahate giderler. Biri hodbîn,Kendini gören, kendini beğenmiş tâli‘siz bir tarafa; diğeri hudâbîn,Allah için gören bahtiyarTalihli diğer tarafa sülûkBir yola girme eder, giderler. HodbînKendini gören, kendini beğenmiş adam, hem hodgâm,Bencil hem hod-endîşKendini düşünen , hem bedbînKötü gören, kötümser  olduğundan, bedbînKötü gören, kötümser lik cezâsı olarak nazarBakışında pek fenâ bir memlekete düşer. Bakar ki, her yerde âcizGüçsüz bîçâreÇaresizler zorba, müdhiş adamların