Yükleniyor...
Risale-i Nur
Eserler

OTUZ BİRİNCİ SÖZ

Mi‘râc-ı Nebevî (asm)

İhtâr

Mi‘râc mes’elesi, erkân-ı îmâniyenin usûlünden sonra terettübNetice olarak gelme eden bir neticedir. Ve erkân-ı îmâniyenin nûrlarından mededYardım alan bir nûrdur.Erkân-ı îmâniyeyi kabul etmeyen dinsiz mülhidlereDinsiz karşı, elbette bizzâtDoğrudan doğruya, zatıyla isbat edilmez. Çünki Allah’ı bilmeyen, Peygamberitanımayan ve melâikeyiMelekler kabul etmeyen veya semâvâtınGökler vücû­­dunu inkâr eden adamlara Mi‘râc’dan bahsedilmez. Evvelâ oerkânı isbat etmek lâzım geliyor. Öyle ise, biz Mi‘râc’da istib‘âd(Akıldan) uzak görme ile vesveseyeKuruntu düşen bir mü’mini muhâtabittihâz ederek, ona karşı serd-i kelâm edeceğiz. Ara sıra makam-ı istimâ‘da olan mülhidiDinsiz nazara alıp serd-i kelâmedeceğiz. Bazı sözlerde hakîkat-i Mi‘râcın bir kısım lem‘alarıParıltı zikredilmişti. İhvânlarımınKardeşler ısrarıyla ayrı ayrıo lem‘alarıParıltı hakîkatin aslıyla birleştirmek ve kemâlât-ı Ahmediyenin (asm) cemâlineGüzellik birden bir ayna yapmak için inâyetiYardım Allah’dan istedik.

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

سُبْحَانَ الَّذ۪ٓي اَسْرٰي بِعَبْدِه۪ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَي الْمَسْجِدِ الْأَقْصَي الَّذ۪ي

بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اٰيَاتِنَٓآ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْبَص۪يرُ

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى, ... عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى, ... ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى

وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى, ... ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى, ... فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى

 فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى, ... مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى, ... أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى

وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى, ... عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى, ... عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى

إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى, ... مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى, ... لَقَدْ رَأَى مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى