Risale-i Nur
Eserler

ON DOKUZUNCU MEKTUB Mu‘cizât-ı Ahmediye (asm) Risâlesi Zülfikār mecmûaKitapsına yazıldığı için buraya yazılmamıştır.

YİRMİNCİ MEKTUB

بِاسْمِه۪ وَاِنْ مِنْ شَئٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ لآَ اِلٰهَ اِلَّأ اللّٰهُ وَحْدَهُ لاَ شَر۪يكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْي۪ي وَ يُم۪يتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَ هُوَ عَلٰي كُلِّ شَئٍ قَد۪يرٌ وَ اِلَيْهِ الْمَص۪يرُ

Sabah ve akşam namazından sonra tekrarı pek çok fazîletDeğer, üstünlüki bulunan ve bir rivâyet-i sahîha(Peygamberimizdenasm) nakledilen sağlam haberda İsm-i A‘zamAllah’ın en büyük ismi mertebesini taşıyan şu cümle-i tevhîdiyeAllah’ı birlemeye dâir cümlenin on bir kelimesi var. Her bir kelimesinde hem birer müjde ve beşâret,Müjde hem birer mertebe-i tevhîd-i rubûbiyet, hem bir ism-i a‘zamAllah’ın en büyük ismi noktasında bir kibriyâ-yı vahdet(Allah’ın) birliğinin büyüklüğü ve bir kemâl-i vahdâniyet(Allah’ın) birliğinin mükemmelliği vardır. Bu büyük ve ulvîYüce hakîkatlerin îzâhını sâir Sözler’e havâle edip, bir va‘dSöz vermee binâen, şimdilik mücmelÖzetlenmiş bir hulâsaÖz sûretinde“İki Makam” ve bir “Mukaddime” ile ona bir fihristeİçindekileri gösteren liste yapacağız.

Mukaddime: Ey insan! Kat‘iyen bil ki, hilkatYaratılışin en yüksek gayesi ve fıtratKişiye hâs yaratılışın en yüce neticesi, îmân-ı billâhAllah’a inanmatır. Ve insaniyetin en âlîYüce mertebesi ve beşeriyetİnsanlıkin en büyük makamı, îmân-ı billâhAllah’a inanma içindeki ma‘rifetullâhAllah’ı tanımatır. Ve cin ve insin en parlak saadeti ve en tatlı ni‘meti, o ma‘rifetullâhAllah’ı tanıma içindeki muhabbetullâhAllah sevgisitır. Ve rûh-u beşerİnsan ruhu için en hâlisKatıksız sürûrSevinç ve kalb-i insan için en sâfî sevinç, o muhabbetullâhAllah sevgisi içindeki lezzet-i rûhâniyedir. Evet, bütün hakîkî saadet ve hâlisKatıksız sürûrSevinç ve şirin ni‘met ve sâfî lezzet, elbette ma‘rifetullâhAllah’ı tanıma