Yükleniyor...
Risale-i Nur
Eserler

sahâif-i kitâbet-i hikmet olan gece gündüzü de bir yay yapar. Her bir gününe ayrı bir şekilde bir kameri göstererek, evkātınVakitler hesabı için takvîmcilik yaptırır. Ve yıldızların kendilerine, raksa gelen ve cezbedenCoşup kendinden geçme raks eden melâikenin ellerinde, süslü ve şirin, parlak, nâzenîn misbâhlarLamba sûretini vermek gibi, arzaYeryüzü âit çok hikmetlerini gösterir. Eğer bu vaz‘iyetler, umum mevcûdâta hük­mü ve nizâmı ve kanunu ve tedbîri müteveccihYönelik olan bir zâttan istenilmezse, o vakit umum güneşler, yıldızlar hakîkî hareket ile ve hadsiz bir sür‘atle hadsiz bir mesâfeyi her gün kat‘ etmeleri lâzım gelir. İşte vahdetBir olmateBir olma nihâyetsiz suhûlet ve kesretteÇokluk nihâyetsiz suûbet bulunduğundandır ki, ehl-i san‘at ve ticaret, kesreteÇokluk bir vahdetBir olma verir. Tâ suhûlet ve kolaylık olsun. Yani şirketler teşkîlŞekillendirme, oluşturma ederler. Elhâsıl: DalâletHaktan sapma yolunda nihâyetsiz müşkilâtZorluklar var. HidâyetDoğru yolda olma ve vahdetBir olma yolunda nihâyetsiz suhûlet var.

اَلْبَاق۪ي هُوَ الْبَاق۪يSaid

DÖRDÜNCÜ MEKTUB

بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَئٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪

سَلَامُ اللّٰهِ وَ رَحْمَتُهُ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ وَ عَلٰٓي اِخْوَانِكُمْ لَاسِيَّمَا-ilâ âhirihî- Azîz kardeşlerim, Ben şimdi Çam Dağı’nda, yüksek bir tepede, büyük bir çam ağacının tepesinde bir menzilde bulunuyorum. İnsdenİnsan tevahhuşKorku ve yalnızlık duyma ve vuhûşaVahşiler, yabani hayvanlar ünsiyetAlışıklık ettim. İnsanlarlaİnsan sohbet arzuYeryüzü ettiğim vakit, hayâlen sizleri yanımda bulur, bir hasbihâlKarşılıklı görüşme, halleşme ederim. Sizinle mütesellîTeselli bulan olurum. Bir mâni‘ olmazsa, bir-iki ay burada yalnız kalmak arzuYeryüzüsundayım. Barla’ya dönsem, arzuYeryüzünuz vechile sizden ziyâde müştâkÇok arzulu olduğum şifâhî bir musâhebe çaresini arayacağız. Şimdi bu çam ağacında hatıra gelen “iki-üç hatırayı” yazıyorum. Birincisi: Bir parça mahremGizli bir sırdır. Fakat senden sır saklanmaz. Şöyle ki: Ehl-i hakîkatin bir kısmı nasıl ki ism-i Vedûd’aÇok seven ve sevilen (Allah) mazhardırlarNâil olan. Ve a‘zamîEn büyük bir mertebede o ismin cilveleriyle, mevcûdâtın pencereleriyle Vâcibü’l-Vücûd’aVarlığı zarûrî olan (Allah) bakıyorlar. Öyle de, şu hiç-ender-hiç olan kardeşinize, yalnız hizmet-i Kur’âna